Entradas

Mostrando las entradas etiquetadas como galego

3° Premio XIV Certamen de microrrelatos "Vai de mulleres" de Feiraco

Imagen
Con mi obra "Galicia Nai" he sido galardonado con el 3° Premio en el XIV Certamen de Microrrelatos de Feiraco, dedicado siempre al autor/a homenajeado en las Letras Galegas, que en este caso era Begoña Caamaño. Por lo cual el certamen de este año era "Vai de mulleres" y la historia debía tener como protagonistas a mujeres y ocurrir en Galicia. Después de la entrega de premios realizamos también una visita por las instalaciones de la fábrica de Galicia y, entre otras cosas, como premio nos regalaron un lote de productos de Feiraco que ya reposa en mi nevera. A continuación os dejo mi micorrelato: GALICIA NAI Chamárona Galicia antes de ser terra e fogar, nacida entre a choiva, a néboa, as árbores e a salitre. Era unha muller camiñando entre montes que aínda non sabían que eran montes, entre ríos que buscaban o mar e faros que guiaban as almas perdidas. Unha figura abrumada ante a beleza do lugar que a rodeaba.  Incapaz de conter a emoción, dos seus ollos brotaron bágo...

Dende o fin do mundo. Ganador del XI Certamen de relato corto "Nun recuncho da memoria" (2025)

Imagen
 Este certamen organizado por la asociación AFAGA debía tratar sobre el Alzhéimer, en esta edición centrándose en los nuevos roles familiares en los cuidados. Con categoría en castellano y en gallego, logré ganar la categoría en lengua gallega con la obra titulada Dende o fin do mundo . La entrega de premios tuvo lugar en Vigo en septiembre de 2025, en la que pude leer el relato. En los siguientes enlaces se puede tanto leer el relato como también verlo y escucharlo en video leído por mi mismo.  https://afaga.com/wp-content/uploads/2025/09/41a-dende-o-fin-do-mundo.pdf https://www.instagram.com/reel/DO-0AyXlQk-/ DENDE O FIN DO MUNDO Non sei que palabra usar para describilo. Non é exactamente tristeza. Tampouco é medo. É outra cousa. Un baleiro lento, que vai medrando sen facer ruído, que che come por dentro mentres lavas a louza, mentres preparas a medicación, mentres a axudas a poñer as zapatillas porque xa non lembra como se atan os zapatos. A miña nai. A muller que me ens...

Miradas de esperanza. Finalista en el V Concurso de microrrelatos de Gadis (2024)

Imagen
  MIRADAS DE ESPERANZA Esperouno fóra, viña só, e ela necesitaba saír do túmulo. E apareceu. Só se viran dúas veces, ía ser a terceira cando chegoua a fatal noticia. Non recordaba o audio no que llo contou entre bágoas, só que cando el preguntou se quería que acudise, sen saber por que, dixera si. E aí estaba el, sen coñecer a ninguén, lonxe da casa. Mirouno aos ollos, soubo neles que estaba nervioso, soubo neles que seu pai, que agora nese túmulo ficaba, diría que ás veces un final tamén é un inicio. Igual que el soubo que a amaba o primeiro día.